ΑΛΦΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

Editorial

Υπάρχουν στιγμές...

Υπάρχουν στιγμές που απλές καθημερινές δυσκολίες φαντάζουν μπροστά μας θηρία έτοιμα να μας κατασπαράξουν.

Υπάρχουν στιγμές που η απογοήτευση, η πίκρα, η απαισιοδοξία κλείνουν ερμητικά κάθε παράθυρο ελπίδας και μας αφήνουν μετέωρους σε μια απελπιστικά αδιέξοδη κατάσταση...

Υπάρχουν στιγμές που αμφιβάλλουμε για την ύπαρξή μας, για την πορεία μας στη ζωή. Το μέλλον δείχνει μουντό και άχαρο και εμείς αδύναμα ανθρωπάκια να αποφασίσουμε για το επόμενο... βήμα!

Κι όμως, μια απλή ματιά γύρω μας, είναι αρκετή να μας επαναφέρει στην πραγματικότητα και να μας δώσει την απαιτούμενη ώθηση που χρειαζόμαστε για να συνεχίσουμε δυναμικά και ακάθεκτα προς μία μόνο κατεύθυνση. ΜΠΡΟΣΤΑ!

Είμαστε εγωϊστές και έχουμε την τάση να αντιμετωπίζουμε τα δικά μας προβλήματα με μεγεθυντικό φακό, τη στιγμή που γύρω μας, ο συνάνθρωπος αντιμετωπίζει πολύ σοβαρότερες καταστάσεις... Εγωϊσμός, αυτή η μεγάλη κατάρα που δέρνει την ανθρωπότητα, που δηλητηριάζει τις φιλίες, σκοτώνει τον έρωτα και αφήνει τις μεγαλύτερες ανθρώπινες αρετές να χάνονται μέσα στο συμφέρον, την αδικία και την εκμετάλλευση των άλλων. Ο εγωϊσμός που θολώνει τη λογική και εξουσιάζει τα συναισθήματα με τρόπο σκληρό και απάνθρωπο.

Ο Χρυσόστομος έχει πει: τα πουλιά έχουν τα φτερά για να αποφεύγουν τις παγίδες. Οι άνθρωποι έχουν το λογισμό για να αποφεύγουν τα σφάλματα... Στην θεωρία όλα καλά. Στην πράξη όμως -δυστυχώς- δεν υπερισχύει η λογική και επιτρέπουμε στα πάθη να κυριαρχούν. Αν υπερίσχυε η λογική θα εξετάζαμε τις καταστάσεις με ψυχραιμία, θα πετούσαμε το κακό και θα κρατούσαμε το καλό...

Οι Κινέζοι πιστεύουν ότι δεν υπάρχει τίποτα απόλυτο στον κόσμο. Όλα είναι σχετικά, εναλλασσόμενα, σαν τη μέρα με τη νύχτα. Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι της όποιας δοκιμασίας ή δυστυχίας μια κάποια ακτίνα φωτός υπάρχει... Μα και μέσα στο άπλετο φως της ευτυχίας πάντα υπάρχει μια κάποια κηλίδα σκιάς, κάπου κρυμμένη.

Διάβασα κάπου δύο στίχους που περικλείουν όλη την απόγνωση της αναμονής για κάτι το καλύτερο, μια μια λύση στο αδιέξοδο, για ένα φως στο τούνελ... Υπάρχουν στιγμές, που ο χρόνος σταματάει και περιμένει είναι αυτές οι στιγμές, που το τραίνο δεν φτάνει ποτέ!!!

Πώς άραγε μπορούμε να εφοδιαστούμε με υπομονή και ψυχραιμία να μην χάνουμε την ελπίδα πως μέσα από το σκοτάδι και τη θλίψη κάτι καλό θα ξημερώσει;

Άννα Αρσένη